در بند افسون مقصود از پیش تعیین شده

-تو زیاده میجویی و از فرط جستن چیزی نمی یابی!

-چطور؟

-وقتی کسی چیزی را میجوید بسیار پیش می آید که چشمش جز به مطلوب خود باز نیست و به این سبب نمیتواند چیزی بیابد و به دل راه دهد، زیرا جز به آنچه میجوید فکر نمیکند. مقصودی پیش نظر دارد، در بند افسون آن است. جویندگی همان داشتن مقصود است. حال آنکه یافتن زمانی میسر است که از هدف آزاد باشی و دل را گشوده بداری...

+سیدارتها | هرمان هسه | سروش حبیبی